Klik ergens om de foto te sluiten !



Samenvatting eind dag(en).
*
Toen ik dinsdagmorgen vroeg op weg ging voelden mijn benen aan als pudding, geen goed begin.
Het ontbijt in het hotel was veel te laat om op te wachten, dus ik besloot naar het eerstvolgend dorp met supermarkt/ bakker te rijden. Na de 644 kilometers in 4 dagen gereden, lagen er nog 357 kilometer voor me, met nog anderhalve dag om te finishen.
*
Ook na het eerste ontbijt en de eerste heuvels (a 7-10%) bleef het gevoel dat ik beter kon stoppen.
	Ik besloot een tweede ontbijt/koffietafel te gaan nuttigen, dan weer een stukje te fietsen en dan pas te besluiten of ik door zou gaan.
*
Hoera. 🥳 !
Mijn benen voelden weer normaal en mijn doel, om in ieder geval Nederland te halen op dinsdag, kwam weer in beeld.
Of het de appeltaart, het broodje gezond, de pudding-krakeling of de koffie was, geen idee?.
*
Ik had weer moed.
Langzaam haalde ik de voor mij fietsende Zwitser, Daniël in. Op de app kon ik zien dat hij steeds langzamer fietste.
Ook had ik nog steeds een bonus van 580 hoogtemeters opgebouwd die ik kon inzetten in de afdalingen.
Ik had het profiel van die dag bekeken wist op dat moment dat ik nog maar 8 korte beklimmingen te doen had voordat het relatief vlak werd.
Daarna ging het steeds beter
*
	In de laatste Duitse plaats haalde ik Daniel in. Ik at nog snel een pizza en passeerde daarna de grens.
De hotels die ik om die tijd nog kon boeken, na het passeren van de grens om 21:00 uur waren belachelijk duur, de hemel bleef heel lang licht dus ik besloot door te fietsen totdat mijn lichaam zei dat het genoeg was, mede deelnemer en long time vriend Mark was toen net gefinisht.
*
Ik fietste 's nachts langs Enschede, Bentelo, Goor, Markelo, Laren en Harfsen.
Plaatsen die ik vaker heb gezien maar in het donker herkende ik weinig (alleen de zendmast in Markelo) , ik moest meermalen terug fietsen omdat ik een afslag gemist had.
In Goor, zittend aan een bescheiden laat avondmaal van rijstepudding, banaan, water en muesli reep, in een wachthokje op het station, haalde de zwitser, met een betere koplamp en betere ogen mij weer in.
Ik had de rode lantaarn, tijdelijk weer in bezit.
"
Veel van de inmiddels gefinishte deelnemer waaronder Paradiseranche, konden live volgen waar we zaten en bleven ons aanmoedigen via de groeps WhatsApp tot diep in de nacht.
De strijd om plaats laatst, leek belangrijker dan de strijd om plek één.
*
De gevoelstemperatuur was inmiddels diep gezonken.
Ik fietste met:
Zweet hemd,
wielren shirt met lange mouwen ( een wintershirt),
arm en beenstukken,
dikke wandelsokken,
regenjas
en daar overheen nog een trainings hoodie en kreeg het maar niet warm.
*
	In Deventer, de eerste plek waar ik koffie kon krijgen in de ochtend schemering (tankstation, naast de nog gesloten Mac) zat Daniël al koffie te drinken, ik haalde koffie, gevulde koek en een banaan en dronk de koffie binnen op om warm te worden. Nog 78 kilometer te gaan.
Daniel was in slaap gesukkeld en ik dacht dat zelf nog even uit te stellen tot de zon zou gaan schijnen.
Toen D. wakker werd en zijn laatste slok lauwe koffie opdronk wenste ik hem succes, tot straks en vertrok weer.
*
In Apeldoorn (nog 50 km) zat ik te knikkebollen op de fiets en net toen ik wilde stoppen om een powernap te doen vielen er wat druppels regen.
Dan maar doorfietsen!
Na het verlaten van de Veluwe nog meer regen, hetgeen me inspireerde om flink door te trappen.
Zo hard trappend dat de fotograaf van de finish foto, die om 6 uur nog even had gekeken hoe laat hij kon opstaan, mijn finish net miste.😄
*
Waarschijnlijk door de regen, voelde ik me ik eigenlijk nog best fris, na 26½ uur fietsen en 375 kilometer (18 omgereden km's) op de finishlijn.
*
Gelukkig was er iemand anders van de organisatie wél aanwezig en ook de vrouw van de Zwitser stond daar op hem te wachten.
Samen met de fotograaf, de op 3/4 afgestapte Ate, die met een dikke knie zijn spullen kwam halen, hebben we gewacht tot de Zwitser in zicht kwam en naar de finish toe gemotiveerd.
	Het was een Episch avontuur.
*
Ik pakte 1 biertje, een Luikse wafel en reed door Labyrint Amersfoort naar het station, daar aangekomen
💥,

Naschrift:
Mijn benen explodeerden net voor thuiskomst, een virtuele aardbeving trilde door mijn benen. Ik had twee dagen nodig om bij te komen.
Toch doe ik volgend jaar weer mee, maar dan hoop ik beter voorbereid te zijn.